درد سورنس عضلات در بدنسازی دردی آشنا برای تمام بدنسازان است. چند ساعت تا یک روز پس از یک ورزش سنگین در بدن ورزشکار درد و سفتی ایجاد میشود که به آن ماسل سورنس یا سورنس عضلانی گفته میشود. این حالت بویژه 24 ساعت تا 72 ساعت پس از ورزش شدیدا احساس میشود.

پس از ورزشهای اکسنتریک در فیبرهای عضلات میکروتروماهایی ایجاد میشود. در این مواقع سورنس تاخیری، موجب محافظت عضله در برابر پارگی و یا آسیبهای احتمالی میشود. در کنار سورنس تاخیری، یک سورنس آنی نیز وجود دارد که در حین ورزش در عضله ورزشکار احساس میشود.

سورنس عضلانی چیست

سورنس عضلانی نوعی حالت خستگی است که بدنبال ورزش در عضلات ایجاد میشود. سورنس دو نوع اولیه و ثانویه دارد. نوع اولیه سورنس که بلافاصله پس از ورزش ایجاد میشود نشان دهنده خستگی ناشی از ورزش است در حالیکه نوع ثانویه دیرتر ایجاد شده و بیانگر این مسئله است که شدت ورزش به اندازه کافی بالا بوده که موجب پارگی های ریز در عضلات شده است. در صورتیکه این پارگی ها بازسازی شوند عضلات قوی تر و بزرگ تر میشوند.

علایم سورنس تاخیری

درد سورنس یک درد گنگ و سنگین است که معمولا بهمراه حساسیت به لمس و سفتی در عضلات ایجاد میشود. یکی از ویژگی های سورنس احساس درد در حین استرچ و یا انقباض است که گاهی با فشار نیز احساس میشود. این درد کمتر در وضعیت استراحت احساس میشود. بیشترین درد پس از 24 ساعت از اتمام ورزش بوجود می آید و تقریبا 72 ساعت بعد کمتر شده و پس از یک هفته از بین میرود.

اثر انواع انقباض در ایجاد سورنس

از بین تمامی انقباضات ممکن در عضله، انقباضات اکستنریک که در واقع سفت شدن عضله همراه با افزایش طول است بیشترین شانس ایجاد آن را دارد. انقباضات استاتیک و یا ایزومتریک با احتمال کمتر ممکن است موجب سورنس شوند و انقباضات کانسنتریک معمولا منجر به آن نمیشوند. در انقباض ایزومتریک عضله بدون تغییر در طول خود منقبض میشود و در انقباض کانسنتریک انقباض با کاهش طول عضله همراه است.

پیشگیری از سورنس عضلانی

برای جلوگیری از سورنس، باید تمرینها بصورت تدریجی و با شیب ملایم افزایش یابند. از طرفی هدایت حرکات ورزشی به سمت انقباضات ایزومتریک و کانسنتریک نیز میتواند به کاهش احتمال آن منجر شود. اما حقیقت این است که انقباضات اکسنتریک در بیشتر عضلات در حین ورزش اجتناب ناپذیرند بویژه در هنگام خستگی. به عبارتی محدود کردن افزایش طول عضله در حین تمرین ممکن است موجب کاهش شانس ایجاد سورنس شود اما در عمل این کار امکان پذیر نیست. برخلاف انتظار حرکات استاتیک استرچ و گرم کردن عضلات قبل و پس از ورزش از سورنس پیشگیری نمیکند، حتی در مواردی استرچ بیش از حد احتمال آن را افزایش میدهد.

تغذیه صحیح و اصولی قبل و بعد از ورزش با تامین الکترولیت ها و گلیکوژن های لازم از سورنس جلوگیری میکند. مصرف ویتامین C زیاد در کاهش سورنس بی تاثیر است اما کورکومین به کاهش آن کمک میکند. پوشیدن لباس مناسب و بستن دستها و پاها با کاهش حرکات ناخواسته و لرزشهای اضافی موجب کاهش میکروترما و لذا کاهش احتمال ایجاد آن میشود.

سورنس و ادامه ورزش

به هنگام بیماری استراحت ضروری است. در روز نخست بیماریهای ساده با علایمی مثل سوزش گلو، سرفه کردن، آبریزش بینی، گرفتگی بینی حرکات بسیار ملایم و سطحی قابل انجام است. اما در صورت وجود علایم شدیدتر مانند دردهای مفصلی و عضلانی، بی قراری، سر درد، تب، تهوع و استراغ و اسهال ورزش کردن مجاز نیست.

اینکه آیا پس از ایجاد سورنس مجاز به کار با وزنه هستید یا خیر کاملا به شدت آن بستگی دارد. سورنس های خفیف با ورزش بعدی کمتر میشوند در حالیکه سورنس های شدید یا وسیع که در بیش از یک اندام ایجاد میشوند، موجب میشود ورزشکار پوزیشن های جبرانی اتخاذ کند تا از فشار وارده به آن اعضا بکاهد. تغییر پوزیشن بدن هر جند اندک میتواند فشار را بر روی مفاصل افزایش داده و شانس جراحت و آسیبهای جدی تر را افزایش دهد.

در حالیکه سورنس ایجاد شده است، نمیتوان انتظار حداکثر کارایی بافت درگیر را داشت. در واقع سورنس موجب کاهش حداکثر رکورد ورزشکار میشود. اما از آنجاییکه سورنس تنها عضوی را درگیر میکند که با آن کار شده است، لذا مانعی برای کار با دیگر گروه های عضلانی وجود ندارد.

سورنس عضلانی، خوب یا بد

باید گفت که جواب کلیدی در قرینه بودن این حالت است. یعنی اگر شما با هر دو شانه خود کار کرده اید ولی یکی از آنها دچار علایمی شبیه سورنس شده است به معنی آسیب احتمالی آن عضو است. اما در صورت آزردگی هر دو اندام با شدت و وسعت تقریبا مساوی، میتوان مطمئن بود که تنها سورنس روی داده است و در صورت وجود استراحت کافی و تغذیه مناسب بزودی برطرف خواهد شد.

درمان درد سورنس عضلانی در بدنسازی

سورنس به تنهایی آسیب محسوب نمیشود و همانطور که قبلا ذکر کردیم پس از سه روز تا یک هفته بصورت خودبخود از بین میرود. اما در یک بدنساز حرفه ای که به صورت مستمر از عضلات خود استفاده سنگین دارد، میتواند با ایجاد میکروترما یا آسیبهای بسیار میکروسکوپی، زمینه ساز پارگی های بزرگتر و وسیعتر بشود. با استفاده از روشهای اختصاصی در تسریع روند التیام میکروتروما های ناشی از سورنس توسط دکتر صادق زراعتکار، به خوبی میتوان از بروز آسیبهای بزرگ بعدی پیشگیری کرد.

بدن همچون یک ماشین است که وظیفه تولید حرکت را بر عهده دارد. وقتی ما از یک ماشین استفاده بیش از حد داریم، در عوض باید به آن رسیدگی بیشتری داشته باشیم و در صورت عدم رسیدگی عمر مفید خودرو بسیار کم میشود. این قانون در بدن هم صدق میکند. وقتی وزنه های بسیار سنگین را به بدن تحمیل میکنیم، باید با رسیدگی بموقع میکروتروما ها و پارگی هابی میکروسکوپی را درمان کرد تا هم از آسیبهای شدیدتر پیشگیری کنیم و هم طول عمر مفید ورزشی بدنساز را افزایش دهیم. برای رسیدن به این هدف از روشهای نوین فیزیوتراپی همچون امواج پرتوان لیزر، امواج اولتراسوند، اشعه مادون قرمز و طب سوزنی درای نیدلینگ، حرکات اصلاحی و… بهره میگیریم. از این میان موج پر قدرت لیزر به خوبی به عضلات عمقی بدن نفوذ کرده و عمل بازسازی و ترمیم را انجام میدهد. این روش کاملا بدون درد، فوق العاده موثر و کارآمد است و در آسیب های ورزشی از گزینه های اصلی درمان است.

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>